ne vakit, murada varmada kestirme bir yol bulmak arzusuyla tevvekkulun yolundan sapilsa, sapilan yollar batakliklara, cikmaz sokaklara cikiyor. adab i muasereti cigneyip kader sofrasinda onumuze konulandan baskasina el uzatisimizin her seferinde, ellerde zehirli dikenlerin kanli sizisi kaliyor.

yapilacak is, annesini dinlemeyerek yaramazlik yapan cocugun cani yaninca teselliyi yine o anneciginin sefkatli kollarinda aramasi gibi tevekkulun emin yoluna donup, kaderin merhametli kucagina siginmak.