....ve inna ileyhi raciun

evelsi gece asagidaki gurbet baslikli yaziyi bitirip internete koyduktan hemen sonra internetten Ibrahim Canan hocamizin vefat haberini okudum. iki gundur kendime gelemedim.
dunya gitgide gurbetlesiyor.
bu gidisle dunya sahipsiz kalacakmis gibi bir vehme kapiliyorum. en azindan benim dunyam...
yalnizca su bir iki senede ne kadar sevdigim gocup gitti..
uc yil once dedem... sonra ninem... sonra beraber kalmak serefine nail oldugum mehmet birinci agabey... sonra beni derinden etkileyen sair bahtiyar vahapzade, buyuk mimar cansever hoca ve daha baska akrabalarim, sevdiklerim...
simdi azmiyle hayran birakan ihlas abidesi ibrahim canan hocamiz...
aziz hocama uzulmuyorum, o silaya kavustu; ben bana uzuluyorum.
mutevazi hayat hanemin kandilleri bir bir sonuyor.
asil aci vereni ise hayattayken onlardan hakkiyla istifade edemememiz..
bari henuz kaybetmediklerimizin kiymetini bilsek...