tiyatro

Perde kalkar ve uzuntu ceken seyirci, az once herseyden daha hakiki olan dertlerini derhal unutuverir.
Gercek varligi olmayan sahsiyetlerin akibetlerini ya nese yahut heyecanla takip eder. Yasi olgun bir aktristin temsil ettigi, henuz cocuk denecek bir genc kizin ask istiraplarini paylasirken kendi gam ve kederini unutur.
Hatta tiyatroda oldugunu bile unutur.
Su halde tiyatro bize yalnizca gercegi unutturmakla kalmaz, bizi kendi benligimizden de siyirir.
Ferdi şahsiyeti lağveden bu sanat, onlari maşeri (toplumsal) bir sahsiyet icinde eritir. Tiyatroyu kisaca tarif etmek lazim gelirse: 'maşeri ruhun'* yaraticisidir derim. FORTUNAT STROWSKY

in: Ahmet kabakli
TÜRK EDEBIYATI
I. CILT

* burada 'maseri ruh'tansa 'suru psikoloji' kavrami daha iyi giderdi gibime geldi..