kavusmak

bazi irmaklar vardir, birbirlerine kavusmak icin can atarlar. bilirler aslinda beyhude cirpindiklarini.
sular yataklarina mahkum olduklarini bilmezler mi? hatta senin benim bildigimden daha fazlasini bile bilirler. cunku onlar, sartlar el veripte kavussalar bile, sularin birbirine karismasini engelleyen daha nice bilinmez berzahlarin olabilecegini cokca gorup gecirmislerdir. fakat yine de, sanki tek mesele kavusmakmis gibi, gece gunduz yollarinin kesisecegi ani sayiklar dururlar..
niye mi?
niye olacak, kara sevda!
gozleri de karartan kara sevda.
bosuna suveyday-i kalp dememisler.
simdi isteseler de vazgecemezler.
bastan ayaga cileyle boyanmis bir yazgidir artik onlarinki.
emellerine kavusamayacaklarini bile bile baslarini tastan tasa vura vura, omuz omuza diyar diyar dolasir, vadi vadi kivranir dururlar el ele gelebilmek icin.
denize dokulup sukun buluncaya dek bitmeyen bir umitle hem de.
ne acikli degil mi?
gonul onlarin da digerleri gibi gonlunce akip birlesebilmelerini ne kadar cok istiyor.
fakat berzahlar iste, yataklardan da ote berzahlar..