körpe nefesi -not defteri-

KÖRPE NEFESI

Bir azca çıhanda körpenin sesi
Anamın gözünde garalır cahan.
Guşlar dile gelir, ana nefesi
Bala nefesine tohunan zaman.(dokundugunda)

Ayrı düşen sular birleşir bu dem
Hasretler gavuşur birbirine.
Ele bir yuhuya çevrilip alem (öyle bir rüyaya cevrilir ki alem)
Gonur körpeciğin kirpiklerine.

Külekler (rüzgarlar) esmesin, şimşek çahmasın
Körpe yuhusunda (uykusunda)gül deren zaman.
Göğler gurlamasın, seller ahmasın
Ana körpesine süd veren zaman.

Guşlar nağmesini desin aheste,
Ayılmasın deye körpe yuhudan.
Ana eğilende beşigin üste,
Onun da önünde eğilir cahan.

Bu an tebiet de hayale gedir (hayale daliyor)
Susarağ dinleyir yalnız bir sesi:
Dünyada en ince, en pak nağmedir,
körpe mışıltışı, körpe nefesi.

Bu pak nefesdeki ıtrı duyanlar (guzel kokuyu alanlar)
Dalar en mugaddes bir şi'riyyete.
Hani bu manayı veren san'atkar?
Bu ince şi'riyyet sığmir sanata.

Beşikler üstünde bir çirağ tekin (bir cira gibi)
Analar sübheçen yürek yandırır. (sabaha kadar yüreklerini yakar)
Yanan ana galbi, öz körpesinin
Ömür yollarını ışıklandırır.

Bahtiyar Vahapzade
1954

siirler, Bahtiyar Vahapzade,
ötüken nesriyat, 1979
Orientalisches Seminar Uni Freiburg