ben ile benlik arasinda

bir ben var. cesedden bir libas giymis. el, ayak, goz ve kulak. ilaveten uc bes maddi ve manevi aza daha. iste budur "ben".
insan dusunur ki, bu "ben" doysa, tatmin edilse onun ihtiyaci, yar olsa talihi her sey de oylece gulluk gulistanlik olacak. soyle guzel bir makama erse yok mu, basi goge erecek. bir de gelecegini garanti altina alabilecek kadar para biriktirebilir, zengin bir muhitte bir ev kotarabilirse ne ala. artik degmeyin keyfine.
is bu kadar basit!
yol bu, hedef bu. ezcumle, zaman-i ahirin evladi tami tamina bu.

bir de "benlik" var, hesaba katilmayan.
ne benzer "ben"e. "ben" olsa olsa ona cekirdek olabilecek cesamette. degil bir cesedi mulk tutmak, mulk alemi bile ona vatan olamiyor.
akli yildizlarin otesine takili. gonlu bir gecmisin hatirasina bir istikbalin hayaline saliniyor. aklinin, gonlunun uzandigina elini uzatacak oluyor, elde bir sey yok; tahassur ve inkisar-i hayal dikenlerinin kanli sizisindan maada. ona isik veren gunesler bir bir sonuyor. anliyor ki, gormeye goz yetmez.
kok tutup surgun salmak istiyor, birakmiyorlar...
emel kuyusu derin ve dipsiz. iktidarin cikrigi kirik ve curuk.
maglubiyetler payansiz.
yerin altindan ustunden huzunler yagiyor ustune...
karanliklar karanliklari kovaliyor.
'zevahir ne aldaticiymis!' itirafi her dafasinda tonunu biraz daha yukseltiyor.
daha nice yol var gidilesi. heyhat, elde pusula, dizde derman yok. caresiz yerinde kalakalmak ne aci, ne hazin..

nefis boyna atilmis kement, gurur ele vurulmus zincir, kibir ayakta pasli pranga. kir, kopar artik onlari. kalk ayaga, kaldir ellerini goge! bagir ve nida et, en yuksek sesinle. avazin arsi titretsin:
Ey bu yerlerin hakimi, senin bahtina dustum. bana imdat et. beni benden al ve bana kendini goster. ne olur!