kurdistan

bir sabah bir osmanli yenicerisi gul gibi gecinip gittigi yahudi komsusunun yuzune daha selam kelama mahal kalmadan siddetli bir sille indirivermis.
saskina donen yahudi komsusu neden sonra toparlanip sorabilmis:
- hayirdir komsu, bu ne celal, ne kabahat isledim ki bu tokadi hakettim?
- sen sukret buna, be adam! sunca yillik komsulugun hatiri olmasa idi asil o zaman bilirdim sana edecegimi.
- 'bari sucumuz neymis onu bilelim' demis yahudi komsu.
- siz yahudiler Isa efendimizi carmiha germissiniz..
- iyi de komsu o mesel tee bin yil evvelin meselesi.
- olsun, ben daha yeni ogrendim..

bir iki senedir bu hikayeyi en az 20 defa anlatmisimdir.
sebebi ise su:
kurdistan namiyla bir devlet kuruldu ya, en makul arkadaslarimiz da dahil olmak uzere nerdeyse butun kurtlerin ici kimil kimil...
bir heyecan bir heyecan ki sorma gitsin.
tamam, hic umulmadik bir vakitte ele gecen bir firsatin alelacele degerlendirilmesi olarak bu 'kurdistan' ismi anlasilabilir bir haldir.

fakat 'bu is icin biraz gec kalinmadi mi?' diye de sormadan edemiyor insan. cunku milliyetcilik furyasi coktan gecti.
milliyetcilik batida dimanizmini ve birlestirici ozelligini coktan yitirdi, artik butun sinirlar, etnik vurgular azami olcude minimize edilmekte
ve bizim cenahta verdigi zehirli meyvelerle milliyetcilik dogu icin birlestirici degil parcalayici ve bastan ayaga menfi tesirlerle dolu oldugu ayan beyan ortaya cikti. velhasil butun dunyada milliyetcilik devri bitmis iken,
kalkip etnik vurguyu merkeze alan ve boylece cahiliye hissini yeniden hortlatan bir devlet kurmak cok ciddi muhasebeye muhtac bir tesebbustur. bu muhasebeyi ise bizzat kurtler yapmalidir.
bundan baska, biz turkler ve kurtler diger milletler gibi degiliz.
iran, misir gibi milletler islam oncesinde de mediniyet sahibi milletlerdi. onlar milliyetcilikten dem vursalar, bir yere kadar anlasilabilir. fakat tarih sahit ki turkler ve kurtler asil vakur ve ovunulecek kimligini din ile bulmus milletlerdir. hem de tarih gosteriyor ki, turkler ve hele de kurtler icatci degil icraci, taklitci ve en onemlisi de terkipci milletlerdir. mesela dilimiz, mimarimiz ve sanatimiz baska orijinli. su halde butun bu hususlar varken etnik vurguyu merkeze almanin tek faydasi gururu oksamaktir.
zararlari ise saymakla bitmez...